Als je...

Als je zoveel spreekt,

Om de leegte te vullen,

Om de angst te blokkeren,

Als je daarom maar preekt,

En wat met de stofdoek loopt te prullen,

Omdat je nergens aan kunt meren.

Als je bang bent om te voelen,

Om de pijn die er al is,

Om geluid te willen horen,

Om te begrijpen wat ze allemaal bedoelen.

Omdat je nu al voelt, gemis,

En jij je aan jezelf gaat storen.

Als je zo klein bent als een kind,

En zo groot en sterk als een beer,

En je ogen waterig zijn,

Er geen lieve teksten zijn die je vind.

En dus maar snauwend, grauwend doolt,

Graaiend in je eigen pijn.

Hoe groot moet dan mijn arm zijn?

Hoe goed de woorden die ik zeg?

Hoe kan mijn schouder jou dan raken?

Als ik er zoveel liefde inleg?

Hoe kan ik zachtheid geven gaan,

Jouw kwartje langzaam laten vallen?

Hoe kan ik dan nog naast jou staan,

Waarin moet ik de kracht in jou stallen?

Hoe kan energie nog nuttig zijn?

Als niet jij maar zij het hebben moet?

Wanneer voel je niet alleen jouw eigen pijn?

En zie je kracht en zachtheid op haar snoet?

Dan zul je ook mijn arm voelen,

En de rust, vertrouwen in jouw zijn,

Dan ervaar je wat ze voor jou bedoelen,

Dat je niet alleen bent in je pijn.

Milleke